سعدی

۳۵۰. من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

۳۴۹. بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

۳۴۸. چشم خدا بر تو ای بدیع شمایل

۳۴۷. جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

۳۴۶. مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

۳۴۵. گرم بازآمدی محبوب سیم اندام سنگین دل

۳۴۳. به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

۳۴۴. ساقی بده آن شراب گلرنگ

۳۴۲. یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

۳۴۱. گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

۳۴۰. هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

۳۳۹. گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

۳۳۸. دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

۳۳۷. گر یکی از عشق برآرد خروش

۳۳۶. رفتی و نمی‌شوی فراموش

۳۳۵. یکی را دست حسرت بر بناگوش

۳۳۴. قیامت باشد آن قامت در آغوش

۳۳۳. خطا کردی به قول دشمنان گوش

۳۳۲. هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش

۳۳۱. هر که هست التفات بر جانش

۳۳۰. زینهار از دهان خندانش

۳۲۹. خوش است درد که باشد امید درمانش

۳۲۸. رها نمی‌کند ایام در کنار منش

۳۲۷. چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش

۳۲۶. دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش

۳۲۵. کس ندیده‌ست به شیرینی و لطف و نازش

۳۲۴. هر که نامهربان بود یارش

۳۲۳. هر که نازک بود تن یارش

۳۲۲. خجل است سرو بستان بر قامت بلندش

۳۲۱. آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش