صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

غزل    ۳۹۶

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب

ما را ز جام باده گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد

گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم

با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب باده پرستیست حافظا

برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

مفاهیم اصلی غزل ۳۹۶ حافظ

حافظ در این غزل، مفاهیم عمیقی را در قالب کلماتی ساده بیان کرده است:

• غنیمت شمردن دم: اشاره به سرعت گذر زمان و لزوم بهره‌مندی از فرصت‌های حال.
• نفی زهد ریاکارانه: تأکید بر اینکه ارزش انسان به ظاهرِ زهد نیست، بلکه به مستیِ معرفت است.
• تسلیم در برابر هستی: اشاره به فناپذیری جسم و دعوت به یافتن معنا در مسیر عشق.

اجرای آوازی این غزل با اپلیکیشن نینوایان

شعر حافظ بدون درکِ موسیقیِ کلام، ناقص است. اگر به دنبال پیوند میان ادبیات کلاسیک و موسیقی اصیل ایرانی هستید، اپلیکیشن «نینوایان» بهترین دستیار شماست.

ما در نینوایان، راهکارهای عملی برای اجرای این غزل و سایر غزلیات حافظ در گوشه‌های آوازی را فراهم کرده‌ایم:

• دسترسی به نت‌های دقیق و کاربردی.
• ارائه ۲۰ مثال عملی برای هر گوشه موسیقی.
• تمرینات تخصصی برای تسلط بر ردیف و آواز.

همین حالا برای یادگیری اصولی و شنیدن اجرای این غزل، به سایت ما مراجعه کرده و اپلیکیشن نینوایان را از اینجا دانلود کنید. با نینوایان، موسیقی و ادبیات را در کنار هم تجربه کنید.