۲۲

حکایت شماره بیست و دو

عابدی را حکایت کنند که شبی ده من طعام بخوردی و تا سحر ختمی در نماز بکردی صاحب دلی شنید و گفت اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی بسیار ازین فاضل تر بودی

اندرون از طعام خالی دار
تا درو نور معرفت بینی

تهی از حکمتی به علت آن
که پری از طعام تا بینی