۱۱.باقی سخن در توحید

باقی سخن در توحید

می‌برد تا به خدمت ذوالمن

کش کشانش دوشاخه در گردن

دو نهال است رسته از یک بیخ

میوه‌شان نفس و طبع را توبیخ

کرسی «لا» مثلثی است صغیر

اندر او مضمحل جهان کبیر

هرکه رو از وجود محدث تافت

ره به کنجی از آن مثلث یافت

عقل داند ز تنگی هر کنج

که در او نیست ما و من را گنج

«بوحنیفه» چه در معنی سفت

نوعی از باده را مثلث گفت

هست بر رای او به شرح هدی

آن مثلث مباح و پاک ولی

این مثلث به کیش اهل فلاح

واجب و مفترض بود نه مباح

زان مثلث هر آنکه زد جامی

شد ز مستی زبون هر خامی

زین مثلث، هرآنکه یک جرعه

خورد بختش به نام زد قرعه

جرعهٔ راحتش به جام افتاد

قرعهٔ دولتش به نام افتاد