۲۱
۲۱
آن لقمه هاى نوشِ عسل پیشِ عمّه جان
عمّه جانین بال بلله سین ییه ردیم
خوردن همان و جامه به تن کردنم همان
سوْننان دوروب ، اوْس دوْنومى گییه ردیم
در باغ رفته شعرِ مَتل خواندن آنچنان !
باخچالاردا تیرینگَنى دییه ردیم
آن روزهاى نازِ خودم را کشیدنم !
آى اؤزومى اوْ ازدیرن گوْنلریم !
چو بى سوار گشته به هر سو دویدنم !
آغاج مینیپ ، آت گزدیرن گوْنلریم !
دیدگاهها