گریۀ عارف در کنسرت قمر

گریۀ عارف در کنسرت قمر

عبدالله طالع همدانی (۱۲۹۲-۱۳۸۲ خورشیدی) ، که در کنسرت قمر در همدان حضور داشت، می‌نویسد: «ساعت هفت، کنسرت شروع می‌شد. زمستان بود. حاجی اسماعیل که دوچرخه فروش بود و خوب صحبت می‌کرد، آمد جلوی سنِ و به قمر خیر مقدم گفت. وگفت افتخار بالاتر این‌که، عارف شاعر بزرگ و ملی ما این‌جا تشریف دارد. قمر وقتی که آمد همه به پایش ایستادند و کف زدند. اما قمر به عارف تعظیم کرد و گفت جای بسی افتخار برای من و همکارانم است که در این شب، درحضور شخصیت بزرگ، شاعر ملی ایران و تصنیف ساز مشهور هستیم و با اجازۀ ایشان، کنسرت امشب را برگزار می‌کنیم. همه کف زدند. عارف با حالت غمگینی سر تکان داد. قمر که شروع به خواندن کرد، عارف گریه کرد ودر تمام طول کنسرت، گریه اش ادامه یافت. قمر پس از تمام شدن کنسرت، تمام گلدان‌هایی را که از طرف مردم و فرماندار و ادارات و افراد اهدا شده‌بود به عارف تقدیم کرد ولی عارف نپذیرفت. قمر گفت: افتخار دارم که این هدایا را به استاد بزرگوار، عارف تقدیم کنم ولی عارف قبول نکرد و تمام آنها را به خود قمر داد و قمر آن‌ها را به دیگران بخشید. در آن شب، مردم تحت تاثیر صدای قمر و وضع روحی عارف که در هنگام خواندن قمر گریه می‌کرد به هیجان آمده بودند.»

هفت شهر نی، امجدیان، حامد، ۱۳۹۸

سرگذشت موسیقی‌دانان قزوین، ص ۲۵۹

قسمتی از فایل صوتی مربوط به استادان محمد موسوی و هنگامه اخوان است