پرتو خورشید

پرتو خورشید

مژده ای مرغ چمن، فصل بهار آمد باز

موسم می‏زدن و بوس و کنار آمد باز

وقت پژمردگی و غمزدگی آخر شد

روز آویختن از دامن یار آمد باز

مردگیها و فرو ریختگیها بشدند

زندگیها به دو صد نقش و نگار، آمد باز

زردی از روی چمن بار فرابست و برفت

گلبن از پرتو خورشید به بار آمد باز

ساقی و میکده و مُطرب و دست افشانی

به هوای خَم گیسوی نگار آمد باز

گر گذشتی به درِ مدرسه، با شیخ بگو:

پی تعلیم تو، آن لاله عذار آمد باز

دکه زُهد ببندید در این فصل طَرب

که به گوش دلِ ما نغمه تار آمد باز