حسین استوار

حسین استوار

در سال ۱۲۷۵ متولد شد. در کودکی نزد پدر سازهای «تار» و «سه‌تار» را فراگرفت و پس از آن نزد «محمود مفخم» (مفخم الممالک) به آموختن «پیانو» مشغول شد. در ادامه به جهت تکمیل فراگیری «تار» به کلاس «درویش‌خان» رفت. او به همراه «علی اکبر شهنازی» کنسرت‌های متعدد خیریه برپا کرد. وی همچنین اُپرتهایی نوشت که در زمان خود به صحنه رفته‌است. او همچنین با نوازندگی سه‌تار و سنتورآشنا بود. از او صفحات گرامافون به همراه ویلن نوازی «ابراهیم منصوری» به جا مانده‌است.

همسر وی دختر «غلامرضا مین‌باشیان» (سالار معزز) بود که پس از «موسیو لومر» فرانسوی به ریاست شعبه موسیقی نظام در دارالفنون برگزیده شد. «هوشنگ استوار» موسیقی‌دان و آهنگسازایرانی، فرزند حسین استوار بود.