استاد ایرج طباطبایی

استاد ایرج طباطبایی

یکی از خوش ذوق ترین و ماهرترین سازندگان وسایل و ابزار موسیقی است که در تهیه و تدارک چند ساز اصیل ایرانی به مراتبی رسیده و ضمن ساختن آلات موسیقی، تدریس هم می کند. نشان درجه ۲ هنری دارد و سال ها کارمند کارگاه سازسازی سازمان میراث فرهنگی بوده و در کارگاهش به غیر از تنبک، سه تار و قیچک می سازد.

طباطبایی متولد ۱۳۴۱ تهران است. از کودکی در معیت پدر با موسیقی آشنا شده و از سال ۱۳۷۷ به طور جدی و حرفه ای وارد کار ساخت وساز آلات موسیقی سنتی شده است. «فرصت امروز» با این هنرمند باسلیقه به گفت  وگو نشسته است.

شروع کار

طباطبایی در مورد آشنایی اش با هنر موسیقی می گوید: وقتی سن وسال کمی داشتم، از طریق پدرم یاد گرفتم البته نه به طور دقیق و علمی بلکه به صورت تجربی. این مسئله بعدها برای فراگیری اصول کلاسیک کمک زیادی به من کرد. سال ۱۳۶۱ در مرکز آموزش موسیقی خدمت استاد محمود فرهمند که استاد اولیه ام بودند، تنبک نوازی را از روی نت و به شیوه امیرناصر افتتاح شروع کردم.

بعد از مدتی در سال ۱۳۶۵ نزد استاد بهمن رجبی که از تنبک نوازان بنام و صاحب سبک و کتاب است، شاگردی و چهار سال را با ایشان سپری کردم. سپس در خدمت استاد محمد اخوان بودم. در خلال این آموزش و آموختن کارهای اجرایی و آموزشی هم داشتم. کارهای اجرایی مربوط می شد به نوازندگی و همکاری با ارکسترهای مختلف که نخستین کارم با آقای جواد ضرابیان و گروه سماع بود که این گروه تازه تشکیل شده بود.

چند کنسرت سنتی را با آنها در دهه فجر سال ۱۳۶۷ در تهران، کرمان و اصفهان همراهی کردم. بعد از آن به مرور با گروه های مختلفی آشنا شدم و یکی از شاخص ترین ها که باعث افتخارم است، آشنایی با استاد حسین علیزاده در سال ۱۳۷۲ با گروه همنوایان متشکل از پنج تار و دو تنبک بود که مرحوم داریوش زرگری تنبک نواز اصلی آن بود و چون قطعاتی بود که به دو تنبک احتیاج داشت، از من هم دعوت کردند.

این فعالیت های موسیقیایی و نوازندگی ادامه پیدا کرد و با گروه ها و نوازنده های مشهوری همکار شدم. مثل گروه نی ریز با خانم ملیحه سعیدی که قانون نواز قابلی بود، با آقای فاضل جمشیدی، گروه درویش با آقای رضا شفیعیان،  گروه عطار آقای پیوست، همچنین با جواد بطحایی و حسن ناهید فعالیت های مفید و درخوری داشتیم. با آقای نامدار و گروه هم آوا برنامه های شاهنامه  خوانی برگزار می کردیم. بیشتر برنامه ها و اجراها در تالار وحدت، فرهنگسرای بهمن، تالار محراب و سایر فرهنگسراها بود.