دیوان اشعار عراقی

۳۰۵. نه از تو به من رسید بویی

۳۰۴. گر از زلف پریشانت صبا بر هم زند مویی

۳۰۳. درین ره گر به ترک خود بگویی

۳۰۲. درین ره گر بترک خود بگویی

۳۰۱. نیم بی‌تو دمی بی‌غم، کجایی

۳۰۰. شدم از عشق تو شیدا، کجایی

۲۹۹. همی گردم به گرد هر سرایی

۲۹۸. کشید کار ز تنهاییم به شیدایی

۲۹۷. سحرگه بر در راحت سرایی

۲۹۶. زهی! جمال تو رشک بتان یغمایی

۲۹۵. ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی

۲۹۴. ز اشتیاق تو جانم به لب رسید، کجایی

۲۹۳. دلی دارم، چه دل؟ محنت سرایی

۲۹۲. در کوی تو لولیی، گدایی

۲۹۱. چه بود گر نقاب بگشایی

۲۹۰. پسرا، ره قلندر سزد ار به من نمایی

۲۸۹. بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی

۲۸۸. بود آیا که خرامان ز درم بازآیی

۲۸۷. ای ربوده دلم به رعنایی

۲۸۶. ای خوشتر از جان، آخر کجایی

۲۸۵. بیا، تا بیدلان را زار بینی

۲۸۴. نگویی باز: کای غم خوار چونی

۲۸۳. کی بود کین درد را درمان کنی

۲۸۲. سر عشقت کس تواند گفت؟ نی

۲۸۱. چنانم از هوس لعل شکرستانی

۲۸۰. ترسا بچه‌ای، شنگی، شوخی، شکرستانی

۲۷۹. ای که از لطف سراسر جانی

۲۷۸. گرنه سودای یار داشتمی

۲۷۷. در جهان گر نه یار داشتمی

۲۷۶. گر به رخسار تو، ای دوست، نظر داشتمی