دو امیرزاده در مصر بودند

متن حکایت

دو امیر زاده در مصر بودند یکی علم آموخت و دیگری مال اندوخت عاقبه الاَمر آن یکی علاّمه عصر گشت و این یکی عزیز مصر شد پس این توانگر به چشم حقارت در فقیه نظر کردی و گفتی من به سلطنت رسیدم و تو همچنان در مسکنت بماندی  گفت ای برادر شکر نعمت باری عزّ اسمه همچنان افزونتر است بر من که میراث پیغمبران یافتم یعنی علم و ترا میراث فرعون و هامان رسید یعنی ملک مصر

من آن مورم کا در پایم بمالند

نه زنبورم که از دستم بنالند 

کجا خود شکر این نعمت گزارم

که زور مردم آزاری ندارم