حسین منزوی

حسین منزوی

در اول مهر ۱۳۲۵ در زنجان در خانواده‌ای فرهنگی متولد شد . او از سنین جوانی سرودن شعر را آغاز کرد و در سال ۱۳۴۶ به عنوان شاعری مطرح و تاثیر گذار در جامعه مطرح شد و غزل‌های او مورد توجه غزل سرایان قرار گرفت . او در سال ۱۳۴۶ وارد دانشگاه شد و در دانشکده ادبیات تهران ثبت نام کرد . اما دیری نمی گذرد که در می یابد ، این رشته نمی تواند انتظارات اش را بر آورده کند ، به همین دلیل در سال ۱۳۵۰ درس را نیمه کاره رها می کند . او در همان سال مجموعه شعر حنجره زخمی تغزل را منتشر می کند . این کتاب در بخش شعر جهان جایزه فروغ فرخزاد را که در آن دوران جز معتبرترین جوایز ادبی ایران به شمار می رفت را دریافت می کند . پس از انتشار این کتاب ، منزوی تصمیم به ادامه تحصیل در رشته علوم اجتماعی می گیرد . اما این این رشته را نیز نیمه کاره رها می کند و در صدا و سیما مشغول به کار می شود و در این دوران برنامه یک شعر یک شاعر را تهیه وکارگردانی می کند . در همین سالها منزوی بسیاری از ترانه ها و تصنیف هایش را می سازد که آنها نیز مورد توجه قرار می‌گیرد و تعدادی از این ترانه ها توسط خوانندگان مطرح آن روز خوانده می شود . منزوی پس از انقلاب به زنجان (محل تولدش) باز می گردد و تا پایان عمر در آنجا اقامت می کند . دردوران اقامتش ، در زنجان بیکار نمی نشیند و به ساختن ترانه و تصنیف می پردازد . او تا پایان عمر همچنان به کار خود ادامه داد . این شاعر هرگز کار دولتی نداشت و تنها با انتشار شعرهایش گذران عمر کرد . منزوی پیشنهادهایی به غزل امروز داد . او همانند نیما که تحولی شگرف در شعر به وجود آورد ، تحولی در غزل معاصر به وجود آورد . او در دوره ای غزل سرود که همه منتقدان فکر می کردند عمر شعر کلاسیک و غزل به پایان رسیده است . اما منزوی ثابت کرد که غزل از پتانسیل بالایی برخوردار است و نمی توان آن را نادیده گرفت . منزوی در شعر سپید نیز دستی داشت ، شعرهای سپید او گاهی حتی با شعر بزرگترین شاعران سپید سرا پهلو می زند . منزوی موسیقی را خوب می شناخت . صدا و خط خوبی نیز داشت . سرانجام حسین منزوی که مدتها ازبیماری قلبی رنج می برد ، در ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۸۳ در کمال ناباوری زندگی را با همه عشقی که به آن داشت وداع گفت.