۴. سفر از شهر حاسدان به شهر دریادلان

سفر نی نواز از شهر حاسِدان به شهر دریادلان

در شهرِ تنگ نظران فریادها از منشأ حَسَد بر عرش آسمان چون اَبر تیره در طوفان بودی و هیاهویی انکرالاصواتی فضای شهر را پر کردی که فلانی نی نمی زند، بادِ کویراست و گوش خلق را کر کرده. دیگری که کلاً لب نوازی نمودی و اثری از نی نوازیِ ثناییِ ایرانی نیستش و آن دگر، هنوز نی را از می تشخیص ندادی و دیگر استاد، از فرطِ بی نَفَسی جمله های کوته نواختی و این با نی، در نبرد است چنان که شیطان با انسان و آن حالِ نواختن نداشتی و دیگری سر به بیابان قربت گذاشتی که اندکی مورد رحمتِ ملت قرار گرفتی و این سازنده که استادِ تجارت است و آن سازنده فکرِ پرواز است و دیگری از دنیای نی نوازی فقط سبیلِ[۱] اجداد به ارث بردی و به هر صفتِ موصوف هیچ کس را نی نوازی خوب و قابل قبول نخواندی. یا ناجی الحاسد احتفظ بها.

««وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ» «و از شر [هر] حسود آنگاه که حسد ورزد»(آیه ۵ سوره الفلق)

تا در گوشِ کسی، خوبِ کسی گفتی چنان بر می آشفت که گویی خداوند، وی را  تنها نی نواز عالم آفریدی و بهتر از ایشان نیست مگر در بهشت برین. خداوندا انکرالاصوات نزد ایشان بلبل است این همه حسادت و تنگ نظری از بهر چه؟ پس از اندکی تأمل، مصلحت چنان دیدم که در نشیمنِ سازم نشینم و گوش از دهانِ حاسدان دور کنم[۲] و به سخن بزرگان و کلام الله مجید سر تعظیم فرود آورم تا بلکه فرجی شود و از این خراب آباد بگریزم. که مولی علی(ع) در جایی بیان فرمودند: « مَنْ رَضِى بِحَالِهِ لَمْ یعْتَوِرْهُ الْحَسَد (لیثى واسطى، ۱۳۷۶، ص ۴۵۴)؛ یعنی کسى که به وضعیت خود راضى باشد، گرفتار حسادت نمى شود.» تعقل و تفکر در زندگى، موجِبات قناعت است. شخصِ قانع دنیا را فانى دانسته و به آن دل نبندد و نتیجتاً، به نوازندگی دیگران حَسَد نبرد، چرا که اَعاظِم ریشه همه مفاسِد را، محبت و دلبستگى به دنیا و مظاهِر آن دانسته اند. هر آینه که در قرآن نیز براین نَمط خوش آمده :« وَ مَا الحْیوهُ الدُّنْیا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُور (حدید: ۲۰).» نی نواز را چو به نزدیکی شهرِ دریادلان رسید بر دیوار شهر، نبشته ای از کارگرانِ شهرداریش[۳] در نظر آمد: « ای مسافرِ هفت شهرِ نی، نگران نباش! دنیا آنقدر فراخ است که هیچ نوازنده ای جایِ تو را تنگ نخواهد کرد. دلت را دریا کن و بدان که امام صادق(ع) ما را فرمود: «حَسود پیش از آنکه به فردى که به او حِسادت مى کند ضرر بزند، به خود ضرر مى زند.»»[۴]

حَسَد چه می‌بری ای سُست نظم بر حافظ

قبولِ خاطر و لطفِ سخن خدادادست[۵]

[۱] راه

[۲] به غیبت کردن دیگران گوش ندادن. از دست حاسدان گریختن. در عالم موسیقی، غیبت و حسادت بیداد می کند. قرآن کریم غیبت کردن را مانند خوردن گوشت برادر مرده می داند و چنین بیان می کند:« «و هیچ یک از شما دیگری را غیبت نکند، آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟! (به یقین)»( (آیه ۱۲ سوره حجرات)

[۳] کنایه از خالق “اسفار هفتگانه نینوازان” دارد که در زمان کتابتِ “هفت شهر نی”، خویش را شهروند این شهر(دریادلان) می دانست. و هنوز عوالم بالاتر را تجربه نکرده . وی تمام اطلاعات نی نوازی خویش را در قالب یک اپلیکیشن منتشر کرد و با انتصاب یک تیم پشتیبانیِ چند نفره به مدت چند سال، نسبت به تشویق نی نوازان کشور همت گماشت.

[۴] مصباح الشریعه/ترجمه مصطفوی، ص۲۱۱

[۵] حافظ