قسمت دوم

کاربران گرامی، در این بخش مجموعه شعرهایی از دو شاعر( حافظ و سعدی)  را که توأماً هموزن و همقافیه هستند را مشاهده می فرمایید .

۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴ : اگر تو فارغی از حال دوستان یارا – فراغت از تو میسر نمی‌شود ما را

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵ : شب فراق نخواهم دواج دیبا را – که شب دراز بود خوابگاه تنها را

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۳ : سپاس دار خدای لطیف دانا را – که لطف کرد و به هم برگماشت اعدا را

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۴ – ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است : سخن به ذکر تو آراستن مراد آنست – که پیش اهل هنر منصبی بود ما را

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴ : صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را – که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۷ : مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا – گر تو شکیب داری طاقت نماند ما را

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۵ : دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را – دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۱۷ : چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را – چه کند گوی که عاجز نشود چوگان را

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل ۳ : ای که انکار کنی عالم درویشان را – تو ندانی که چه سودا و سرست ایشان را

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۹ : رونق عهد شباب است دگر بستان را – می‌رسد مژده گل بلبل خوش الحان را

۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۱ : چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت – که یک دم از تو نظر بر نمی‌توان انداخت

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۶ : خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت – به قصد جان من زار ناتوان انداخت

۵

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۰ : چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست – که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست

سعدی » مواعظ » مراثی » ذکر وفات امیرفخرالدین ابی‌بکر طاب ثراه : وجود عاریتی دل درو نشاید بست – همانکه مرهم جان بود دل به نیش بخست

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۲ : چنین که هست نماند قرار دولت و ملک – که هر شبی را بی‌اختلاف روزی هست

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۳ : علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد – دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۵ : شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست – صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۸ : به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست – که مونس دم صبحم دعای دولت توست

۶

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۳ : اگر مراد تو ای دوست بی مرادی ماست – مراد خویش دگرباره من نخواهم خواست

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۲ : چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست – سخن شناس نه‌ای جان من خطا این جاست

۷

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۰ : عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست – کان که عاشق شد از او حکم سلامت برخاست

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۱ : دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست – گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

۸

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۸۹ : بتا هلاک شود دوست در محبت دوست – که زندگانی او در هلاک بودن اوست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۹۱ : سفر دراز نباشد به پای طالب دوست – که زنده ابدست آدمی که کشته اوست

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۵۸ : سر ارادت ما و آستان حضرت دوست – که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

۹

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۱۱۵ : کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست – یا نظر با تو ندارد مگرش ناظر نیست

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۷۰ : مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست – دل سرگشته ما غیر تو را ذاکر نیست

۱۰

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۱۵۵ : زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد – از صورت بی طاقتیم پرده برافتاد

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۱۰ : پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد – وان راز که در دل بنهفتم به درافتاد

۱۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۱۶۸ : کس این کند که دل از یار خویش بردارد – مگر کسی که دل از سنگ سختتر دارد

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۱۶ : کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد – محقق است که او حاصل بصر دارد

۱۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۱۷۰ : غلام آن سبک روحم که با من سر گران دارد – جوابش تلخ و پنداری شکر زیر زبان دارد

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۲۰ : بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد – بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

۱۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۱۷۴ : آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد – نه دل من که دل خلق جهانی دارد

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۲۵ : شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد – بنده طلعت آن باش که آنی دارد

۱۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۵۵ : تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود – گمان مبر که برآید ز خام هرگز دود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل ۲۵ : اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود – شفاعت همه پیغمبران ندارد سود

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۰۵ : امیر ما عسل از دست خلق می‌نخورد – که زهر در قدح انگبین تواند بود

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۰۶ : چه گنجها بنهادند و دیگری برداشت – چه رنجها بکشیدند و دیگری آسود

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۱۰ : هزار سال به امید تو توانم بود – اگر مراد برآید هنوز باشد زود

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۱۹ : کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود – بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود

۱۵

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۵۶ : نفسی وقت بهارم هوس صحرا بود – با رفیقی دو که دایم نتوان تنها بود

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۰۳ : سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود – رونق میکده از درس و دعای ما بود

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۰۴ : یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود – رقم مهر تو بر چهره ما پیدا بود

۱۶

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۶۱ : یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود – کو را به سر کشته هجران گذری بود

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۱۶ : آن یار کز او خانه ما جای پری بود – سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود

۱۷

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۶۲ : عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود – مجنون از آستانه لیلی کجا رود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل ۲۷ : بسیار سالها به سر خاک ما رود – کاین آب چشمه آید و باد صبا رود

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۲۰ : از دیده خون دل همه بر روی ما رود – بر روی ما ز دیده چه گویم چه‌ها رود

۱۸

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۶۵ : هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود – هر که مجموع نشستست پریشان نرود

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۲۳ : هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود – هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

۱۹

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۷۶ : به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید – جز این دقیقه که با دوستان نمی‌پاید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۷۹ : فراق را دلی از سنگ سختتر باید – مرا دلیست که با شوق بر نمی‌آید

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۲۸۰ : مرو به خواب که خوابت ز چشم برباید – گرت مشاهده خویش در خیال آید

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۲۰ : حقیقتیست که دانا سرای عاریتی – ز بهر هشتن و پرداختن نفرماید

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۳۰ : اگر به باده مشکین دلم کشد شاید – که بوی خیر ز زهد ریا نمی‌آید

۲۰

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۲۹ : خوشست درد که باشد امید درمانش – دراز نیست بیابان که هست پایانش

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۸۰ : چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش – به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش

۲۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۳۳ : خطا کردی به قول دشمنان گوش – که عهد دوستان کردی فراموش

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۳۴ : قیامت باشد آن قامت در آغوش – شراب سلسبیل از چشمه نوش

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۳۵ : یکی را دست حسرت بر بناگوش – یکی با آن که می‌خواهد در آغوش

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۸۲ : ببرد از من قرار و طاقت و هوش – بت سنگین دل سیمین بناگوش

۲۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۳۷ : گر یکی از عشق برآرد خروش – بر سر آتش نه غریبست جوش

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۸۴ : هاتفی از گوشه میخانه دوش – گفت ببخشند گنه می بنوش

۲۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۳۸ : دلی که دید که غایب شدست از این درویش – گرفته از سر مستی و عاشقی سر خویش

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۹۰ : دلم رمیده شد و غافلم من درویش – که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش

حافظ » اشعار منتسب » شماره ۱۵ : به جد و جهد چو کاری نمی‌رود از پیش – به کردگار رها کرده به مصالح خویش

۲۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۴۳ : به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم – نخواند بر گل رویت چه جای بلبل باغ

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۹۵ : سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ – که تا چو بلبل بی‌دل کنم علاج دماغ

۲۵

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۴۷ : جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال – شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۵۸ : چنانکه مشرق و مغرب به هم نپیوندند – میان عالم و جاهل تألفست محال

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۶۰ : کسان که تلخی حاجت نیازمودستند – ترش کنند و بتابند روی از اهل سؤال

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۰۳ : شممت روح وداد و شمت برق وصال – بیا که بوی تو را میرم ای نسیم شمال

۲۶

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۵۰ : من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول – مرا از آن چه که خدمت قبول یا نه قبول

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۵۱ : نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول – در سرای به هم کرده از خروج و دخول

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۰۶ : اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول – رسد به دولت وصل تو کار من به اصول

۲۷

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۶۵ : به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم – ز من بریدی و با هیچ کس نپیوستم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۱۵ : به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم – بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم

۲۸

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۶۷ : من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم – تو به یک جرعه دیگر ببری از دستم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۱۴ : دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم – لیکن از لطف لبت صورت جان می‌بستم

۲۹

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۷۱ : من از آن روز که دربند توام آزادم – پادشاهم که به دست تو اسیر افتادم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۱۶ : زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم – ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۱۷ : فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم – بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

۳۰

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۸۳ : می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم – خبر از پای ندارم که زمین می‌سپرم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۲۸ : من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم – لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم

۳۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۸۴ : نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم – برفت در همه عالم به بی دلی خبرم

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۸۵ : یک امشبی که در آغوش شاهد شکرم – گرم چو عود بر آتش نهند غم نخورم

سعدی » دیوان اشعار » قطعات » قطعه شماره ۱۳ : مرا به صورت شاهد نظر حلال بود – که هرچه می‌نگرم شاهدست در نظرم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۳۰ : تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم – تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

۳۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۹۷ : از تو با مصلحت خویش نمی‌پردازم – همچو پروانه که می‌سوزم و در پروازم

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۳۹۸ : نظر از مدعیان بر تو نمی‌اندازم – تا نگویند که من با تو نظر می‌بازم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۳۵ : در خرابات مغان گر گذر افتد بازم – حاصل خرقه و سجاده روان دربازم

۳۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۱۱ : گر تیغ برکشد که محبان همی‌زنم – اول کسی که لاف محبت زند منم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۴۳ : چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم – کز چاکران پیر مغان کمترین منم

۳۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۲۳ : ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم – بجز رویت نمی‌خواهم که روی هیچ کس بینم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۵۴ : به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم – بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۵۶ : گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم – ز جام وصل می‌نوشم ز باغ عیش گل چینم

۳۵

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۳۱ : امشب آن نیست که در خواب رود چشم ندیم – خواب در روضه رضوان نکند اهل نعیم

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۳۲ : ما دگر کس نگرفتیم به جای تو ندیم – الله الله تو فراموش مکن عهد قدیم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۶۷ : فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم – که حرام است می آن جا که نه یار است ندیم

۳۶

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۳۷ : بگذار تا مقابل روی تو بگذریم – دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۷۲ : بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم – کز بهر جرعه‌ای همه محتاج این دریم

۳۷

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۴۳ : بکن چندان که خواهی جور بر من – که دستت بر نمی‌دارم ز دامن

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۸۹ : چو گل هر دم به بویت جامه در تن – کنم چاک از گریبان تا به دامن

۳۸

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۶۵ : میان باغ حرامست بی تو گردیدن – که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۹۳ : منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن – منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن

۳۹

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۴۸۳ : راستی گویم به سروی ماند این بالای تو – در عبارت می‌نیاید چهره زیبای تو

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۱۰ : ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو – زینت تاج و نگین از گوهر والای تو

۴۰

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۰۳ : تو پری زاده ندانم ز کجا می‌آیی – کادمیزاده نباشد به چنین زیبایی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۹۰ : در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی – خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

۴۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۰۶ : دریچه‌ای ز بهشتش به روی بگشایی – که بامداد پگاهش تو روی بنمایی

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۶۰ – تنبیه و موعظت : دریغ روز جوانی و عهد برنایی – نشاط کودکی و عیش خویشتن رایی

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۶۱ – تغزل و ستایش صاحب دیوان : شبی و شمعی و گوینده‌ای و زیبایی – ندارم از همه عالم دگر تمنایی

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۹۲ : امید عافیت آنگه بود موافق عقل – که نبض را به طبیعت شناس بنمایی

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۹۵ : ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید – به تجربت بزند بر محک دانایی

 

 

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۲۹ : به من سلام فرستاد دوستی امروز – که ای نتیجهٔ کلکت سواد بینایی

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۹۱ : به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی – خیال سبزخطی نقش بسته‌ام جایی

۴۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۱۱ : هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی – ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۹۳ : ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی – دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

۴۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۲۷ : ای باد که بر خاک در دوست گذشتی – پندارمت از روضه بستان بهشتی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۳۶ : آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی – گردون ورق هستی ما درننوشتی

۴۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۳۱ : ای از بهشت جزوی و از رحمت آیتی – حق را به روزگار تو با ما عنایتی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۳۷ : ای قصه بهشت ز کویت حکایتی – شرح جمال حور ز رویت روایتی

۴۵

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۳۹ : نگارا وقت آن آمد که دل با مهر پیوندی – که ما را بیش از این طاقت نماندست آرزومندی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۴۰ : سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی – خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

۴۶

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۴۳ : ای برق اگر به گوشه آن بام بگذری – آن جا که باد زهره ندارد خبر بری

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۵۱ : رفتی و همچنان به خیال من اندری – گویی که در برابر چشمم مصوری

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۵۴ : کس درنیامدست بدین خوبی از دری – دیگر نیاورد چو تو فرزند مادری

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۵۸ : هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذری – بار دوم ز بار نخستین نکوتری

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۵۵ – در پند و اندرز : ای نفس اگر به دیدهٔ تحقیق بنگری – درویشی اختیار کنی بر توانگری

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۰۲ : غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟ – همصحبت تو همچو تو باید هنروری

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۵۱ : خوش کرد یاوری فلکت روز داوری – تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری

۴۷

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۵۹ : چون است حال بستان ای باد نوبهاری – کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۶۳ : عمری به بوی یاری کردیم انتظاری – زان انتظار ما را نگشود هیچ کاری

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۴۴ : شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری – یاران صلای عشق است گر می‌کنید کاری

۴۸

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۶۲ : دو چشم مست تو برداشت رسم هشیاری – و گر نه فتنه ندیدی به خواب بیداری

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۶۴ : مرا دلیست گرفتار عشق دلداری – سمن بری صنمی گلرخی جفاکاری

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۶۵ : من از تو روی نپیچم گرم بیازاری – که خوش بود ز عزیزان تحمل خواری

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۵۶ – در پند و ستایش : بزن که قوت بازوی سلطنت داری – که دست همت مردانت می‌دهد یاری

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۵۷ – در ستایش : گرین خیال محقق شود به بیداری – که روی عزم همایون ازین طرف داری

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۰۳ : اگر ممالک روی زمین به دست آری – وز آسمان بربایی کلاه جباری

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۰۵ : شنیده‌ام که فقیهی به دشتوانی گفقت – که هیچ خربزه داری رسیده؟ گفت آری

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۰۶ : گر از خراج رعیت نباشدت باری – تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری؟

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۴۳ : چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری – خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری

۴۹

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۶۹ : حدیث یا شکرست آن که در دهان داری – دوم به لطف نگویم که در جهان داری

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۴۵ : تو را که هر چه مراد است در جهان داری – چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری

۵۰

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۸۰ : گر درون سوخته‌ای با تو برآرد نفسی – چه تفاوت کند اندر شکرستان مگسی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۵۵ : عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی – ای پسر جام می‌ام ده که به پیری برسی

۵۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۹۴ : ترحم ذلتی یا ذا المعالی – و واصلنی اذا شوشت حالی

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۱۵ : نظر کردم به چشم رای و تدبیر – ندیدم به ز خاموشی خصالی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۶۳ : سلام الله ما کر اللیالی – و جاوبت المثانی و المثالی

۵۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۹۵ : هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی – الا بر آن که دارد با دلبری وصالی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۶۲ : یا مبسما یحاکی درجا من اللالی – یا رب چه درخور آمد گردش خط هلالی

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۶۴ : بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی – خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

۵۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۹۶ : مرا تو جان عزیزی و یار محترمی – به هر چه حکم کنی بر وجود من حکمی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۷۱ : ز دلبرم که رساند نوازش قلمی – کجاست پیک صبا گر همی‌کند کرمی

۵۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۶۰۲ : آسوده خاطرم که تو در خاطر منی – گر تاج می‌فرستی و گر تیغ می‌زنی

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل ۶۱ : پاکیزه روی را که بود پاکدامنی – تاریکی از وجود بشوید به روشنی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۷۹ : صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی – برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

۵۵

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۶۰۳ : اگر تو میل محبت کنی و گر نکنی – من از تو روی نپیچم که مستحب منی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۷۷ : دو یار زیرک و از باده کهن دومنی – فراغتی و کتابی و گوشه چمنی

۵۶

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۶۰۹ : بر آنم گر تو بازآیی که در پایت کنم جانی – و زین کمتر نشاید کرد در پای تو قربانی

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۶۱۱ : بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی – به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۷۴ : هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی – که هم نادیده می‌بینی و هم ننوشته می‌خوانی

۵۷

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۶۱۴ : کبر یک سو نه اگر شاهد درویشانی – دیو خوش طبع به از حور گره پیشانی

 

 

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۳۲ : خسروا دادگرا شیردلا بحرکفا – ای جلال تو به انواع هنر ارزانی

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۳۳ : ساقیا باده که اکسیر حیات است بیار – تا تن خاکی من عین بقا گردانی

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۷۲ : احمد الله علی معدله السلطان – احمد شیخ اویس حسن ایلخانی

۵۸

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۶۱۶ : نگویم آب و گلست آن وجود روحانی – بدین کمال نباشد جمال انسانی

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۲۰ : مقابلت نکند با حجر به پیشانی – مگر کسی که تهور کند به نادانی

 

 

حافظ » قصاید » قصیده شماره ۲ – قصیده در مدح قوام الدین محمد صاحب عیار وزیر شاه شجاع : ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی – هزار نکته در این کار هست تا دانی

۵۹

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۸ : آن یار که عهد دوستاری بشکست – می‌رفت و منش گرفته دامان در دست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۹ : شبها گذرد که دیده نتوانم بست – مردم همه از خواب و من از فکر تو مست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۱۰ : هشیار سری بود ز سودای تو مست – خوش آنکه ز روی تودلش رفت ز دست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شماره ۱ : آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست – پنداشت که مهلتی و تأخیری هست

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شماره ۲ : تدبیر صواب از دل خوش باید جست – سرمایهٔ عافیت کفافست نخست

 

 

حافظ » رباعیات » رباعی شماره ۵ : من باکمر تو در میان کردم دست – پنداشتمش که در میان چیزی هست

۶۰

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۸۱ : تا سر نکنم در سرت ای مایهٔ ناز – کوته نکنم ز دامنت دست نیاز

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۸۲ : نامردم اگر زنم سر از مهر تو باز – خواهی بکشم به هجر و خواهی بنواز

 

 

حافظ » رباعیات » رباعی شماره ۲۲ : در سنبلش آویختم از روی نیاز – گفتم من سودازده را کار بساز

۶۱

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۹۳ : گر دست دهد دولت ایام وصال – ور سر برود در سر سودای محال

 

 

حافظ » رباعیات » رباعی شماره ۲۶ : ماهی که نظیر خود ندارد به جمال – چون جامه ز تن برکشد آن مشکین خال

۶۲

_______________________________________

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شماره ۱۳۲ : گیرم که به فتوای خردمندی و رای – از دایرهٔ عقل برون ننهم پای

 

 

حافظ » رباعیات » رباعی شماره ۴۰ : قسام بهشت و دوزخ آن عقده گشای – ما را نگذارد که درآییم ز پای

۶۳

________________________________________

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل ۶۰ : هر روز باد می‌برد از بوستان گلی – مجروح می‌کند دل مسکین بلبلی

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۵۹ – در ستایش امیر انکیانو : دنیا نیرزد آنکه پریشان کنی دلی – زنهار بد مکن که نکردست عاقلی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۶۵ : رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی – آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

۶۴

________________________________________

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل ۶۳ – این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است: : بربود دلم در چمنی سرو روانی – زرین کمری ، سیمبری، موی میانی

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۱۸ : ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی – هر چند که بالغ شدی آخر تو آنی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۷۵ : گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی – چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی

۶۵

________________________________________

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۶ – موعظه و نصیحت : هران نصیبه که پیش از وجود ننهادست – هر آنکه در طلبش سعی می‌کند بادست

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۵ : برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست – مرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۷ : بیا که قصر امل سخت سست بنیادست – بیار باده که بنیاد عمر بر بادست

۶۶

________________________________________

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۱۰ – در نصیحت و ستایش : جهان بر آب نهادست و زندگی بر باد – غلام همت آنم که دل بر او ننهاد

سعدی » مواعظ » مراثی » در مرثیهٔ اتابک ابوبکر بن سعد زنگی : به اتفاق دگر دل به کس نباید داد – ز خستگی که درین نوبت اتفاق افتاد

 

 

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۷ : به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق – به پنج شخص عجب ملک فارس بود آباد

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۱۰۱ : شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد – زدیم بر صف رندان و هر چه بادا باد

۶۷

________________________________________

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۳۱ – در وصف شیراز : خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز – رسیده بر سر الله اکبر شیراز

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۳۲ – در لیلهالبراه فرموده‌است : شبی چنین در هفت آسمان به رحمت باز – ز خویشتن نفسی ای پسر به حق پرداز

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۴۳ : جزای نیک و بد خلق با خدای انداز – که دست ظلم نماند چنین که هست دراز

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۴۴ : گروهی از سر بی‌مغز بیخبر گویند – بریده به سر بدگوی تا نگوید راز

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۵۸ : هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز – ز روی صدق و صفا گشته با دلم دمساز

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۵۹ : منم که دیده به دیدار دوست کردم باز – چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز

حافظ » اشعار منتسب » شماره ۱۳ : صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز – کجاست بلبل خوشگوی؟ گو برآر آواز!

۶۸

________________________________________

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۴۱ – تغزل و ستایش صاحب دیوان : من آن بدیع صفت را به ترک چون گویم – که دل ببرد به چوگان زلف چون گویم

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۷۹ : سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم – که من نسیم حیات از پیاله می‌جویم

۶۹

________________________________________

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۴۲ – در انتقال دولت از سلغریان به قوم دیگر : این منتی بر اهل زمین بود از آسمان – وین رحمت خدای جهان بود بر جهان

 

 

حافظ » قصاید » قصیده شماره ۱ – در مدح شاه شجاع : شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان – از پرتو سعادت شاه جهان ستان

۷۰

________________________________________

سعدی » مواعظ » قصاید » قصیده شماره ۵۰ – درستایش اتابک مظفرالدین سلجوقشاه : در بهشت گشادند در جهان ناگاه – خدا به چشم عنایت به خلق کرد نگاه

 

 

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۲۷ : به گوش جان رهی منهی ای ندا در داد – ز حضرت احدی لا اله الا الله

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۲۸ : به روز شنبهٔ سادس ز ماه ذی الحجه – به سال هفتصد و شصت از جهان بشد ناگاه

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۱۶ : خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه – که در هوای تو برخاست بامداد پگاه

۷۱

________________________________________

سعدی » مواعظ » رباعیات » رباعی شماره ۳۱ : هرکس به نصیب خویش خواهند رسید – هرگز ندهند جای پاکان به پلید

 

 

حافظ » رباعیات » رباعی شماره ۱۷ : از چرخ به هر گونه همی‌دار امید – وز گردش روزگار می‌لرز چو بید

۷۲

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » تکه ۱ : ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا – به وصل خود دوایی کن دل دیوانهٔ ما را

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳ : اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را – به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

۷۳

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » تکه ۲۰ : دیدی ای دل که دگر باره چه آمد پیشم – چه کنم با که بگویم چه خیال اندیشم؟

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۴۱ : گر من از سرزنش مدعیان اندیشم – شیوه مستی و رندی نرود از پیشم

۷۴

________________________________________

سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » تکه ۲۴ : چنان خوب رویی بدان دلربایی – دریغت نیاید به هر کس نمایی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۹۲ : سلامی چو بوی خوش آشنایی – بدان مردم دیده روشنایی

۷۵

________________________________________

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۳۶ : شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد – حلال باد خراجش که مزد چوپانیست

 

 

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۲ : سرای مدرسه و بحث علم و طاق و رواق – چه سود چون دل دانا و چشم بینا نیست

۷۶

________________________________________

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۱۷ – ظاهرا در مدح صاحب دیوان است : به سمع خواجه رسانید اگر مجال بود – که ای خزانهٔ ارزاق را کف تو کلید

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۳۸ : جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید – هلال عید در ابروی یار باید دید

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۳۹ : رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید – وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید

۷۷

________________________________________

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۳۶ : فریاد پیرزن که برآید ز سوز دل – کیفر برد ز حملهٔ مردان کارزار

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۲۴۶ : عید است و آخر گل و یاران در انتظار – ساقی به روی شاه ببین ماه و می بیار

۷۸

________________________________________

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۱۷۴ : گر بدانستی که خواهد مرد ناگه در میان – جامه چندین کی تنیدی پیله گرد خویشتن

 

 

حافظ » قطعات » قطعه شماره ۲۲ : سرور اهل عمایم شمع جمع انجمن – صاحب صاحبقران خواجه قوام الدین حسن

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۳۹۰ : افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن – مقدمش یا رب مبارک باد بر سرو و سمن

۷۹

________________________________________

سعدی » مواعظ » قطعات » شماره ۲۲۶ : هر دم زبان مرده همی گوید این سخن – لیکن تو گوش هوش نداری که بشنوی

 

 

حافظ » غزلیات » غزل شماره ۴۸۶ : بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی – می‌خواند دوش درس مقامات معنوی