حسین یاحقی

حسین یاحقی

 خلاصه: حسین یاحقی نوازنده ویولون و نواساز او شاگرد برگزیده محضر حسین خان اسماعیل زاده استاد کمانچه ودارای لحن خاص وشیوه ی مشخص درنوازندگی ویولون ومهارت درسنتورنوازی وکاردر رادیو تهران دردهه ی ۱۳۳۰وتکنوازی کمانچه (به توصیه ی روح الله خالقی که ازآثاراومی توان به همنوازی درصفحه های گرامافون با صدای قمرالملوک وزیری، تاج اصفهانی وادیب خوانساری، مجموعه نوارهای رادیویی(بداهه نوازی ها، همنوازی ها و…) وتعدادی نوارخصوصی، آهنگ های «برق غم»(باکلام رهی معیری)، «جوانی» و«بی خبر»(باکلام نواب صفا) اشاره کرد.
وفات: ۱۳۴۷/۰۸/۰۶ تولد: ۱۲۸۲

شرح: حسین یاحقی (زادهٔ ۱۲۸۲ در تهران – درگذشتهٔ ۶ آبان ۱۳۴۷) آهنگساز، نوازنده ویلن و کمانچه و رهبر ارکستر بود.شانزده سال بیش نداشت که نوای کمانچه اش شنیدنی بود و کلاس مشق برپا می‌کرد!

او افزون بر این ساز به آموختن سازهای سه‌تار و ویلن پرداخت به گونه‌ای که ویلن ساز تخصصی وی شد. او در این ساز سبکی تازه برای موسیقی ایران به ارمغان آورد. وی در هنرستان هنرهای زیبا نیز به آموزش ویلن پرداخت اما هرگز کمانچه را کنار نگذاشت.

در این هنگام با «ابوالحسن صبا» دوستی پیدا کرد و صبا او را تشویق کرد که نت بیاموزد و خود آموزش وی را بر دوش گرفت. این کار در پیشرفت یاحقی تأثیر فراوان داشت.

حسین یاحقی بیش از پانصد آهنگ و پیش‌درآمد و رنگ و ترانه ساخته که از بهترین آثار هنر موسیقی کلاسیک ایران بشمار می‌رود. «برق غم»، «جوانی»، «بی‌خبر» و «گل مستان» برخی از ساخته‌های او است.

یاحقی همهٔ زندگی‌اش را با موسیقی گذراند. وی مردی فروتن و خوشرو و به دور از خودپسندی بود. او چون پدری مهربان زندگی اش را صرف تربیت شاگردانش نمود تا فرهنگ صوتی ایران زمین آسیب‌پذیر نواهای بیگانه نشود.

از شاگردان ممتاز وی «پرویز یاحقی» بود که خواهرزاده اش بود و در موسیقی ذوقی سرشار داشت. او ویلن را به سبک دایی اش شیرین و ممتاز می‌نواخت. پرویز یاحقی (صدیقی پارسی) به احترام او با نام «یاحقی» به فعالیت هنری می‌پرداخت